Siatkówka to sport, który w naszym kraju zyskuje coraz większą popularność. Spowodowane jest to przede wszystkim bardzo dobrymi osiągnięciami polskich drużyn – w tym reprezentacji – na arenie międzynarodowe, zarówno żeńskich jak i męskich.
Sport ten jest dosyć techniczny, a zarazem i skomplikowany, choć na pierwszy rzut oka nic na to nie wskazuje. Wiadomo jednak nie od dziś, iż „dla chcącego nic trudnego”, wystarczy więc odpowiednio się szkolić w danym zakresie, aby osiągnąć zakładany cel.
Drużyna siatkarska składa się tak naprawdę z siedmiu graczy, aczkolwiek w danym momencie na boisku przebywa tylko sześciu, już to stwierdzenie pokazuje, że nie jest to prosta gra. Prawie każdy z zawodników ma na placu gry inne zadanie. Mamy graczy od przyjmowania, tak zwanych przyjmujących i libero, a także tych, którzy za swoje główne zadanie mają atak, czyli atakujący i środkowi. Dopełnieniem drużyny jest rozgrywający, który zazwyczaj jest najważniejszą postacią na boisku, jest mózgiem drużyny, a także kreuje obraz gry.

Jakby na to nie spojrzeć obie pozycje, to jest przyjmujący i atakujący, są bardzo do siebie podobne. Tak na pierwszy rzut oka różnią się one przede wszystkim tym, że przyjmujący jak sama nazwa wskazuje przeznaczony jest do odbierania zagrywek i dodatkowo także do ataku, natomiast atakujący w swoim CV nie ma umieszczonego przyjęcia.
Często w profesjonalnej siatkówce przyjmujący dzieleni są jeszcze na tych bardziej ofensywnych i bardziej defensywnych. Ci pierwsi to po prostu zawodnicy czujący się lepiej w ataku niż odbiorze, natomiast Ci drudzy są głównie zabezpieczeniem przyjęcia, a i czasami „coś” uderzą.
Atakujący w drużynie siatkarskiej jest graczem, który powinien „ciągnąć” grę ofensywną zespołu. Kiedy w ataku drużynie nie idzie, to on powinien brać na swoje barki odpowiedzialność za kolejne akcje.

W drużynie siatkarskiej obecni są dwaj środkowi, których tak naprawdę jedynym zadaniem jest gra przy siatce.
Na pierwszy rzut oka, kiedy popatrzymy na drużynę siatkarską, łatwo w niej rozróżnić środkowych, którzy są zazwyczaj najwyższym zawodnikami w zespole.
Ich głównym zadaniem jest gra przy siatce, tutaj oprócz ataku muszą też dużo popracować blokiem. Środkowy to zawodnik, który nie atakuje ze skrzydła – choć może -, jednak preferuje on zagranie ze środka – jak sama nazwa wskazuje – „bije” on piłki rozegrane bardzo szybko, w tak zwane „tempo” i zazwyczaj aby przeciwnicy mogli go zatrzymać muszą po prostu skakać w „ciemno”.   
Zawodnicy występujący na tej pozycji, jak łatwo się domyślić nie są jakoś specjalnie zwinni, trudno im jest bronić, a także mają problemy z odbiorem zagrywki, tak więc do drugiej linii, na przyjęcie za środkowego wchodzi zawodnik libero.

Libero to zawodnik w drużynie siatkarskiej, o nieprzeciętnym sprycie, a także znakomicie wygimnastykowany.
Zazwyczaj jest on najniższy w zespole, jednak jemu wzrost nie jest do niczego potrzebny, ponieważ gracz na tej pozycji nie może wykonywać ataku, do jego zadań należy tylko – albo aż – odbiór zagrywki, a także i obrona.
Wiadomo, że w siatkówce tak naprawdę wszystko zaczyna się od przyjęcia, bez niego ani rusz, zaś mając ten element dobrze opanowany rozgrywający może „rzucać” piłki gdzie tylko chce, może prowadzić bardzo kombinacyjną grę. Dlatego też bardzo ważnym elementem w zespole jest dobry libero, który będzie potrafił bez problemu przyjąć nawet te najtrudniejsze zagrywki, a i w obronie będzie starał się „wyciągać” potężne ataki.
Zawodnik libero został tak naprawdę wprowadzony dosyć niedawno, wcześniej nie było go w ogóle w drużynie siatkarskiej.

Rozgrywający, czyli tak naprawdę serce, a zarazem i mózg zespołu siatkarskiego, jest on dla drużyny tym czym procesor dla komputera, czyli krótko mówiąc „bez niego ani rusz”.
Jego jedynym zadaniem na boisku jest dobre rozegranie piłki, dobre jej rozprowadzenie. Wydaje się, że na pierwszy rzut oka pozycja ta jest najmniej ważna w zespole, najmniej odpowiedzialna, jednak jest zupełnie inaczej. Jeśli po dobrym przyjęciu piłka zostanie źle „rozrzucona” odpowiedzialność za to zagranie spada na rozgrywającego. Szczególnie w męskiej siatkówce rozgrywający są ważnymi postaciami, ponieważ tutaj każda wymiana jest na wagę złota, jest to typowa twarda gra. To czy dany zawodnik zaatakuje na pojedynczym, czy też podwójnym bloku ma ogromne znaczenie i to właśnie zależy tylko i wyłącznie od rozgrywającego, który musi mieć tak naprawdę oczy dookoła głowy. Musi on widzieć jak porusza się blok, jakie w danym momencie jest ustawienie na bloku, czy da się zagrać przez najniższego zawodnika w bloku, etc. To wszystko sprawia, że rozgrywający to obok libero najbardziej odpowiedzialna postać w zespole.